Üye Girişi
Kullanıcı :
Şifre :
 
Şavşat.com'a Üye
Değil misiniz ?


Köşkidekiler

AnaSayfa
Kültür ve Sanat
Duvar Gazetesi
Haber/Güncel
Mesaj Tahtası
Foto Galeri
iletişim
Şavşat ve Şavşatlılar Rehberi
Şavşat ve Turizm
Şavşat ve Medya

Bugün
07 Temmuz 2020 21:19

Son 25 Üye

Osman Dündar

ENİS KUMAŞ

TURHAN TÜREMEN

Ramazan Yıldırım

Tekin Acı

Seyfettin Özışık

Yaşar Temur

Nuran Aydın

Kadir Yalciner

Şenol Boz

Erdem Altun

Onur Geçkin

Zeki Ekinci

Selçuk Özgür

Mehmet Çiçek

Şeyma Dede

Naim Gümüş

Özbay Demir

Gizem Yazar

Nurbay Demir

ibrahim Büyük

Gökhan Durmuş

Nurbay Gül

Erkan Yılmaz

Nehir Kübra Avcı

Fuat Yüksek - Foto Galeri
  DUVAR YAZILARI ...

  KATEGORİK BAŞLIKLAR ...

Ah O Pikaplar

Nurşen Kumaş / 23 Mayıs 2006 21:06

Seksenli yılların başları…Daha köyümüz beyaz dünyayla tanışmamış,elektirik köyümüze gelmemişti. O dönem elektirikli olup da pille çalışan her şey bizler için çok değerliydi.



Aylardan aralık,kar her tarafa bembeyaz gelinlik giydirmiş,insanların tek eğlencesi uzun kış gecelerinde bir araya gelip vakit geçirmek olmuştu.



Gündüzden haber verme hastalığına tutulmadığımız ö dönemden bahsediyorum.Akşam yemeğini yeni yemiştik,kapı birden gümbür gümbür çalmaya başladı.Yerimden zıplayıp kapıya koştum. Gelenleri görünce, içimden çığlık attım “yaşasın bu gece pikap partisi var diye”. Pikap her zaman evdeydi ama nedense birileri gelmeden açılmazdı bir türlü.Gelenleri içeri davet ettim,birkaç dakika sonra kapı yine gümbürdedi koşup yine kapıyı açıp gelenleri buyur ettim.Sayımız on beş on altıyı bulmuştu. Hal hatır hoş beş sohbetinden sonra gelenlerden biri “yegan gatur şu pikapi da bir koy dinlayağ dedi”.Beklenilen o an gelmişti annen pikapı odadan alıp getirdi,en baş köşede ,gaz lambasının altında yerini aldı ,bizler de onun etrafında…



Aylardan aralık olunca havada inadına soğuktu. Dışarıda içerde olmamızı kıskanan tipinin uğultusu ve camları sallayan sesi vardı. Ben pilakları elime pazarcı gibi alıp bu mu,şu mu diye sorardım. Okula başlamadığım halde bütün pilakların üstünü ezbere okuyup,hepsinin hikayelerini iyice biliyordum. Her kafadan bir ses çıktı o olsun ,şu olsun diye…Ben yalancıktan soruyordum aslında; neyi dinlemeye geldikleri ve neyi çalacağım önceden belliydi zaten.Bunları birlikte defalarca dinlediğimiz için “nabza göre şerbet verme” değiminin anlamını otomatik kapmıştım. Damar pilakı bulup pikaba yerleştirdim.Arkadan bir ses “yegan bunun üstünü iyice sil , ortada xırlamasın” dedi. Muzipce eteğimin arkasını çevirip sildim ve pikaba yerleştirdim.



Herkes hemen konsantre olmuş, evde insan yokmuşçasına ses çıkmıyordu.Tipinin kıskançlığı artmış camı iyice sallandırıyor bende varım ,gelmek istiyorum diyordu sanki…



Bizler pikaba o kadar dalmıştık ki birden kapı çalınca ödümüz koptu,bu kez korkudan açamadım; ya pikaptaki kötü adam gelmişse diye. Annem koşup açtı, komşularımızdan biri daha gelmişti. İçeri buyur etti, ortamın büyüsü bozulmuştu, sesler dikkatimiz bölmüştü. Gelen amca “o siz bitirmişsiniz nerdeyse , hela yegan bunu yenidan başlat dedi”. İş bana düşmüştü usta bir makinist edasıyla pikabı durdurdum ve iğnesini başa aldım.



Yine dalıp pikabın içine girdik cümbür cemaat. Kimseden ses çıkmıyor, suratlar hikayeye göre şekilleniyordu.



Yarim İstanbul’u mesken mi tuttun?

Gördün güzelleri beni unuttun ,

Sılaya gelmeye yemin mi ettin ?

Gayrı dayanacak gücüm kalamadı,

Mektuba yazacak sözüm kalamadı.



Herkes kendinden geçmişti,ne menem memleketti İstanbul o dönem bizler için.İstanbul sevenleri ayırıyordu, ayrılığı ilk İstanbulla tanımıştım altı yaşımda bir çocukken. İstanbul bugün bile ayrılık sembolu hala benim için …



Gözlerden yaşlar boşalmaya başlamıştı,göz yaşından utanmadığımız dönemdi o dönemler .Bende onlarla birlikte ağlıyordum neden ağladığımı pek anlamazsam da .Belki de sevda üzerine ilk korkular o zaman yerleşmişti yüreğime “sevmek ;ağlamak ,acı çekmek ve İstanbul’a gidip kızı bırakmaktı.



Annem gözüyle sokunun altını gösteriyordu .Anlaşılmıştı kartopi koyulmalıydı milletle.Usulca yerimden kalktım sökunun altına doğru ilerledim ki bir sesle olduğum yere çakıldım.”Yegan bir ses yapma otur diyordu”.Anneme baktım hayır devam diyordu,ayak uçlarında sürünerek kaba kartopuyu koydum,acayipte çamurluydular.Casus gibi sessizce yıkamaya başladım ama gürültüden rahatsız olanların bakışları beni dövecekti sanki..



Kartopilari ortadan ikiye kestim ve tuzlayıp formaya doldurdum.Sobanın üstünde fokur fokur ıhlamur kaynıyor kesin koksusu da odayı kaplıyordu.Görevi bitirip yerime döndüm,acılı sevda hikayesine daldım yine.Kız verem olmuştu,evdekilerin gözyaşları artmıştı .Çocuk kalbimle sevmenin verem olmak olduğuna kanaat getirmiştim o an,ilerde ben asla verem olmak istemiyordum.Sevmek verem olmakmış meğer…



Komşu kadınlardan biri o kadar ağladı ki,içimden onla ilgili senaryolar yazdım,bu kadar ağladığına göre sanırım verem olmuştu ,o da ölecekti.Ama kocası yanındaydı ,İstanbul da değildi ama pekte anlayamamış ama ona çok acımıştım nedense.Millet ağlamaktan haşat olmuştu,gözler ve burunlar eteğin tersine siliniyordu…



Pilak acı sonla bitti ,kız öldu,oğlan başkasıyla evlendi.Demek ki sevmek ölmek ve başkasıyla evlenmekti.Ben asla sevmeyecektim ölmek istemiyordum.Pikap ortalıktan kaldırıldı,yorumlar başladı.Hani şimdilerde gazete köşelerinde televizyon yorumcuları var ya Erdoğan Sevgin gibi o an bizim evde Erdoğanlar çoğaldı,ben olsaydım öyle olmazdı,öbürü böyle derken tek ortak noktaları vardı,kıza yazık olmuştu.



Kartopi pişmişti,ıhlamurla birlikte servise geldi,yanında da şor peynir istediler.Az önceki duygusal insanlar sanki camdan buharlaşıp tipinin arasına karışmışlardı.Günlük yaşantıya geçilmişdi,en büyük konu köy yolunun kapalı olmasıydı.Ay başı yaklaşıyordu o zamana kadar inşallah yolu dozer açacaktı.



Saat ilerledi ve herkes kalkıp evine gitti.Tipi sona ermişti bizim hikayeyle birlikte. Ağlamayı, sevmeyi, verem olmayı öğrendiğim ve hayal dünyamı zenginleştiren pikaplar; bugün köylerde, ambarlarda, sandıklarda kaldı…



NURŞEN KUMAŞ



Duvar Yazı Yorumları
Giness Rekorlarını Kıralım

Nurşen Kumaş / 03 Haziran 2006 14:15

Size yürektem katılıyorum,çok acil olarak Şavşat Platformunun oluşması gerekiyor. Organıze olmadan birşeylerden sonuç almak imkansızdır. Acil olarak bu platformun oluşması gerekiyor ki , bizlerde organize olalım ve hemen çalışmalara başlayalım. Elimizden ne geliyorsa seveseve yapalım. Bir Sulobanlı olarak köyümüzün pilot köy olarak önerilmesi bile beni onurlandırdı. Suloban bu pilot uygulama için insanıyla, doğasıyla uygun köydür. Ben sizin bu güzel fikirlerinize farklı bir fikirle destek vermek istiyorum. Şavşat insanı her yönüyle kendini Türkiye de gururla ıspatlamıştır. Doğal güzelliklerimiz, tarihimiz, kültürümüz, eğitim seviyemizle (hemen belirtmeliyim ki Türkiye en çok öğretmen veren ilçe bizim ilçemizdir) Şavşat ve Şavşat halkı ülkemize damgasını vurmuştur. Ülkemize damgamızı vurduysak ben inanıyorum ki, dünyaya da damgamızı vurabiliriz. GiNESS REKORLARINA girmek için bir proje geliştirirsek, bu sayede inanılmaz bir şekilde reklamımızı yapmış olur ve unutulmaya başlamış Şavşatı gündeme getirebiliriz.Gecen yıl Burdur üç dakikalık bir oyunla bu rekorlar kitabına girdi.O gün bende acaba Şavşatta ne yapsak da adımızı duyursak diye geçirmiştim.Şimdi Şavşatlılar Platformu düşüncesi aklıma tekrar bunu getirdi. Bu rekoru kırmak için o kadar çok şeyimiz var ki bize ait olan. En basitinden dünyanın en büyük peynir eritmesini eritip, cecimini dokuya biliriz.Ya da inatla 3 gün 3 gece uyumadan horon tutabiliriz. Şuanda sayamayacağım bir sürü şeyle bu rekoru kırabiliriz. Eminim ki sizlerden de ilginç fikirler gelir. Bir çoğuna biraz komik gelse de bu fikrim ben her şeyin iyi reklamdan ve de iyi kamuoyu oluşturulmasından geçeceğine inanıyorum.

Oluşturulacak vakıfta seve seve görev ve yer almaya hazırım.Sizleri canı gönülden de destekliyorum.

Nurşen KUMAŞ


Ruhumu Okşadın

Sevgi Bilgin / 28 Mayıs 2006 05:16

Kürdîli Hicâzkâr (Düyek)
Bestekâr : Münir Nurettin Selçuk
Güftekâr : Ümit Yaşar Oğuzcan

Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın
Öylesine yıktınki bütün inançlarımı
Beni sensiz bıraktın, beni bensiz bıraktın

sana son zamanlarda çok severek dinlediğim bir eserle yanıt vermek istedim.yüreğine sağlık duygular bu kadar güzel dile getirilemezdi.Ruhumu okşayıp iliklerime kadar sevgi işlediğin için teşekkür ederim.


BİR SOLUK...,

Turan Orakçı / 27 Mayıs 2006 19:05

Nurşen Hocam yazınızı bir solukta okudum.Eski fakat çok zevkli ve de bir okadar hatıralarla dolu bir gelneği yazmışsınız. Teşekkürler.
Bizlerde aynı geleneği türkülerle yaşadık. bizim plaklarımız arasında öykü yoktu.
Fakat türküleri öyküleştirip ağlayanları,3-4 kez dinleyenleri gördük.
Çokyaşa teşekkürler, ağzına sağlık


Teşekürler Nurşen hanım.

Ayşenur Şahan / 26 Mayıs 2006 08:16

Yazıyı okurken o günleri tekrardan yaşamış oldum. Bu sıcak bahar yaz gününde o tipili ve sevda acılı geceyi iliklerimde hissettim. Galiba bende biraz fazlaca duygusal biriyim. Şimdi kara kutu herşeyimizi aldı götürdü. Evimize girememiş olsada başkalarına misafirliğe, haber vererek! gittiğimizde o kara kutu (televizyon)konuşuyor ev sahibi, misafir her kes birlikte o sizin bahsettiğiniz sessizlik ortamı devam ediyor. Ne oldu bize?Bizi bizden kopardılar Nurşen hn.
Ben o güzel günlerimi geri istiyorum. Betonlaşmış koca kenttenden yürekleri betonlaşmış kent insanındanda bıktım.Neyse boş verin fazla derine inmeden ve yarayı kanatmadan bitireyim.Teşekürler..


  LİNKLER ...
  KATEGORİ İÇERİK LİSTESİ ...
Kültür ve Sanat

Horavel - Xoraw ...

Suat Yüksel'in ...

Selam Sana Mavi ...

8 MART DÜNYA KA ...

Hopadan Ardahan ...

AF ET BENİ KÖYÜ ...

Bir Hiciv Ustas ...

Deryami Baba İl ...

Keklik deresi ...

Gitti Köy Kültü ...

Uluslararası Ka ...

"Sonbahar" kend ...

Kara Lastik ...

Direnç Gülü ...

Yasak ve Dans ...

Gelme Salim ...

Son Fotoğraf ...

Dillerin Savaşı ...

Köy Yollarında. ...

Hekiyalar Diyar ...

Yeri Dolmayanla ...

''...Motorumu s ...

Gün’e Sel ...

Güz Yangını ...

''...Yarin saçl ...

Birgün ...

Dostça Bir Yazı ...

Çoban Ömer ...

Morbet ...

Hızır ...

Duvar Yazısı ve Yorumlarınızı üye girişi yaparak ekleyebilirsiniz ...

Haberler

Duvar Gazetesi

Mesaj Tahtası

Foto Galeri

Kültür&Sanat

Ticari Rehberi

İçerik ve Yorumlarınızı üye girişi yaparak ekleyebilirsiniz ...

  

SAVSAT.COM un kayıtlı 6780 üyesi bulunmaktadır.

Öneri ve İstekleriniz | Çağrı | Katılım ve Katkı | Kullanım Şartları