Kimi hayatlar vardır başkalarının hayatlarıyla birlikte yaşanır. Çocuklar ağlıyorsa gülemezler mesela… İnsanlar açsa tok giremezler yatağa…

Aç kaldığımda ekmek de çaldım. Bana nesi! Çaldıranlar utansın!   

Selçuk Esen, her şeyden önce bir baba. Büyük kızı Senem’in deyişiyle, ne zaman ihtiyaçları olsa o “lale”yi onlara bulacak olan, sihirli güce sahip bir kahraman.

Biz devrimciyiz. Emperyalizmin zulmünden kurtulmak, bağımsız bir ülkede özgürce yaşamak için kavga veriyoruz. 

Sığınakta kapıyı döven silah sesleriyle uyandık. Mermiler değdikçe kapı havalanıyordu. Sığınağın içinde olan bizler, bomba atmadıkları sürece mermilerin sığınağa bir şey yapamayacağını biliyorduk.

Varsa yaptığınız bir şeyiniz, onu insanlara aktarmanın en etkili yolu da hikâyesini anlatmaktır.

Selçuk Esen, her şeyden önce bir baba. Büyük kızı Senem’in deyişiyle, ne zaman ihtiyaçları olsa o “lale”yi onlara bulacak olan, sihirli güce sahip bir kahraman.

Aradan 40 yıl geçti; bu sürede sadece biyolojik yaşımız artmadı. Bilgimiz, tecrübemiz, ufkumuz ‘günahlarımız’ dahil hepsi arttı. Ve tabi ki zaman karşısında eskiyen yanlarımız da oldu.

Elbette ki olaylar bağlamında, özellikle sıkışık zamanlarda hızlı karar alma, direnç, azim, kararlılık, cesaret, devrimci dayanışma ruhu, kahramanların duruşlarını da yansıtıyor. Onların kişiliğine, kimliğine dair çok şey anlatıyor.