… Ve biz, hep yollarda olmak isteriz, korkularımıza inat. Uzaklara gitmek... Eğer uzaklardaysak dönmek geriye... Korkularımız bizi yönetmesin isteriz. Ve gidememelerin, dönememelerin ağırlığı çöker yüreğimize. Boşuna, “Gün olur alır başımı giderim,” şarkısına eşlik etmek. Başını alıp gidince aslında hiçbir yere gitmiyorsun. Varlığın mekân değiştiriyor sadece. Çimlerin yeşili, ağa takılan balık, denizin mavisi, güneşin batarken turuncu tepsi görünüşü… Kendini kandırıyorsun. Düşüncelerini bastıramadığında, kendi kendinle kaldığında, başını alıp hiçbir yere gidemediğini görüyorsun. Gittiğin her yere, omuz başında kendini götürüyorsun.