Yeniçeltek halkı, Yeraltı Maden İş örgütlülüğüyle ilk sınıfsal bilgilerle tanışıp işyerindeki hakları için girdikleri mücadelenin boyutları geliştiğinde tüm çevre halkı ile de bütünleşmişti. Öyle ki; mahalle komiteleri kurmaya kadar başarılı adımlar atmışlardır. Buna bağlı olarak da 12 Eylül’de en büyük işkenceyi Yeniçeltek işçileri gördü. Et Balık Kurumu’nda etlerin asıldığı yere işçiler asılarak işkence gördü.

Bu insanlar, 12 Eylül’de yargı karşısına çıkarlarken karşılarında buldukları Hâkim Arif Hikmet, bu yaşananları duyuyor, öğreniyor ve buna karşı gerçek bir yargıç tavrı sergiliyordu. Bu kitapta anlatılanlar bunun güzel bir aktarımıdır. Bunu sağlayan arkadaşa teşekkür ederim...

Çetin Uygur

Bugünün hep böyle gideceğini sananlar yanılıyor. Tarih her şeyi bir kenara yazar; iyiler ve kötüler, doğrular ve yanlışlar, haklılar ve haksızlar, gerçekler ve yalanlar, zalimler ve kahramanlar, direnenler ve teslim olanlar...

Hasan Kaplan’ın bu kitabında mizah öyküleri gibi anlatılan her şey gerçek. Devrimcilerin kendilerini yargılayan bir hâkimden saygı ve sevgiyle bahsetmesi de... Yeniçeltek davasının Hâkimi Arif Hikmet Korkmaz’ın ne kadar sıra dışı biri olduğunu o zamanlardan biliyorum.

Darbe koşullarındaki askeri mahkemelerde bir hâkimin adaletli olmaya çalışması, devrimcilere “direnmesi gereken” insanlar gözüyle bakması gerçekten de saygıyı hak eden bir tutum.

Elbette bir devrimcinin yine aynı adalet duygusuyla bunları kaleme alıp tarihe not düşmesi de... Teşekkürler Hasan Kaplan.

Sedat Göçmen